Deze site maakt gebruik van technische cookies en de cookies welke worden geplaatst door Google Analytics. Het staat u vrij om cookies uit te schakelen middels uw browser. Houdt u er wel rekening mee dat het mogelijk is dat onze website dan niet meer optimaal werkt.

Akkoord

Tattoo Kubus

Tattoo Kubus

In de nieuwe Tattooshop Tattoo Kubus aan de Magdalenastraat, zitten we aan de koffie met Leon van den Akker. “Ik heb een mooi verhaal te vertellen”, zegt Leon ons.
Vanuit het Westland is de familie van den Akker naar Goes gekomen. “Ik ben een echte Goesenaar”, begint Leon zijn verhaal, ”maar voel me soms net de eerste generatie Zeeuw!”

Het tekenen zat er al vroeg in bij Leon, zijn schoolschriften stonden vol. Leren vond hij gewoonweg niet interessant. Geïnspireerd door de tatoeages van zijn opa en vader, maakte Leon zijn eerste echte tekeningen. Een dolk door een hart, een zwaluw of een hartje, de typische tattoo-tekeningen. “Mijn vader had veel tatoeages, dat maakte hem anders in mijn ogen. Niet veel vaders hadden dat.” Het boterde niet altijd tussen hen. Leon wilde graag naar de kunstacademie, maar financieel kon dat niet. ”Daarbij had mijn vader het beeld dat iedereen die naar de kunstacademie gaat, drinkt, gebruikt en apart is.” Leon moest een technische opleiding gaan doen, maar van leren kwam niet veel terecht. Hij koos tijdens zijn opleiding als richting ‘detailhandel’, dat paste dan nog het meest bij hem. Na zijn opleiding ging Leon werken. Geld verdienen om op zijn 18de naar de Cartoonschool in Amsterdam te gaan, opgericht door de bekende animator en illustrator Rens Benerink. “Erg tof”, aldus Leon, ”maar na een jaar ben ik gestopt. De verleidingen van een stad als Amsterdam waren te groot.”

Terug in Goes sloot Leon zich aan bij kunstenaarscollectief Trechter 5. Samen met Jan-Willem Hament zat hij in een ateliertje in ‘de Prins van Oranje’ en maakte experimentele schilderijen. Van 1998 tot 2000 maakten ze 20 schilderijen samen en raakten in contact met Lex Harding. Die was onder de indruk van hun werk en via dit contact kreeg Leon werk in een atelier in Amsterdam. En wel in het atelier van Herman Brood! “Vanaf dat moment zag ik mijzelf als een ‘rock-’n-roll kunstenaar’ en dacht ik het gemaakt te hebben. Ik vond het belangrijker om in de kroeg te zitten en van mijn status te genieten.” Dat pakte niet goed uit. Leon ging vervolgens studeren aan het grafisch lyceum, maar ook daar stopte hij na een jaar weer.
“De jaren daarna had ik een ‘redelijk burgerlijk bestaan’, ik werkte, werd vader, maakte af en toe een schilderij of ontwierp een print voor een T-shirt”. Er volgde een moeilijke periode. Inmiddels weer vader geworden, lag hij in scheiding en begon weer helemaal opnieuw, alleen in een flatje. Toen ontmoette hij zijn huidige vriendin Laura en samen vonden ze inspiratie in alles wat ze deden.

“Mijn focus ligt nu op leven zonder ego”, vertelt Leon, “ik werd me er van bewust dat ik altijd voor mijn omgeving had geleefd met een continue bewijsdrang, ik was er klaar mee!” Van 2014 tot 2016 deed hij niets met zijn tekentalent, tot ze bij een bandje in Gent stonden en een bandlid een duidelijk zelfgemaakte tatoeage had. “Is dat eigenlijk niet wat voor jou, tattoos zetten?” zei Laura. Ze deed hem een beginnersset cadeau en Leon beloofde aan zichzelf, dat als hij zelf een tattoo kon zetten, hij hiermee door zou gaan. Met zijn technische achtergrond, verbouwde hij zelf het beginnerssetje om in een tatoeage-machine, want er een aanschaffen was te duur. Hij oefende op varkens- en siliconenhuid en tenslotte op zichzelf. Zijn eerste tatoeage is zijn geliefde hond, zelf op zijn kuit getatoeëerd. Leon bouwde een studio aan huis en de opdrachten begonnen binnen te rollen. Thuis werd dit echter te druk en toen Leon langs het pand aan de Magdalenastraat fietste, moest het zo zijn. Hier startte hij zijn ‘Tattoo Kubus’.

“Vanaf 2017 timmer ik aan de weg om mijn doel te bereiken en eindelijk heb ik mijn pad gevonden. Ik ga graag met mensen om, samen hebben we een gesprekje waar ik inspiratie uithaal en waar een tatoeage uit voortkomt. Met mijn vader -waar ik nu erg trots op ben- en mijn broer, heb ik hard gewerkt om de winkel op te knappen. Nu kan ik zeggen dat ik blij ben dat mijn leven zo gelopen is. Alle opleidingen die ik heb gedaan, techniek, tekenen en detailhandel komen nu samen. Het heeft zo moeten zijn!”

Wist je dat?
De naam ‘Kubus’ de bijnaam van Leon is uit zijn middelbare schooltijd. Hij verzon de bijnamen voor zijn medescholieren. Totdat iemand hem de bijnaam ‘Kubus’ gaf, omdat Leons vader bij autogarage ‘de Kubus’ werkte. Hij was er niet blij mee, maar vanaf dat moment noemde iedereen hem zo. Toen Leon een graffiti-naam zocht, lag ‘Kubus’ voor de hand. Het is dan ook deze naam die in zilver op de ramen prijkt van zijn winkel.