Deze site maakt gebruik van technische cookies en de cookies welke worden geplaatst door Google Analytics. Het staat u vrij om cookies uit te schakelen middels uw browser. Houdt u er wel rekening mee dat het mogelijk is dat onze website dan niet meer optimaal werkt.

Akkoord

Brasserie d'Anvers

Brasserie d'Anvers

Duizend bommen en granaten! Het nieuwtje gaat al even door de straten van Goes. Eerst twijfelden we nog, gewoon omdat we het niet wilden geloven. Maar het bericht werd bevestigd door de meiden van Brasserie D'Anvers zelf. Jeannet Hillebrand en Isabelle Knaepen stoppen met de Bras.

“Na 21 jaar keihard werken, is het tijd om te stoppen. Nu is het tijd voor onszelf!”
“Ik leerde Jeannet kennen in Hasselt. Zij werkte bij steakhouse De Lachende Koe aan de Beestenmarkt, maar kwam naar België om bij haar broer in de zaak te werken.” Al snel trouwden het stel. Jeannet keerde terug naar Goes, Isabelle bleef nog een jaartje in België om haar studie af te ronden. Elk weekend reisde ze op en af tussen Hasselt en Goes om bij elkaar te zijn. “Ik heb gestudeerd voor ergotherapeut”, vertelt Isabelle, “ik besloot tijdelijk in de Lachende Koe te gaan werken en een baan te vinden in mijn vakgebied.” Die baan is er nooit gekomen, want na een half jaar besloot het stel samen ‘in de zaken’ te gaan. Ze gingen om de tafel met de eigenaar van de Lachende Koe, tevens eigenaar van visrestaurant de Zeekoe in het prachtige zestiende-eeuwse pand aan de Magdalenastraat 7. Het werd een samenwerking die twaalf jaar heeft geduurd. Op 6 maart 2006 werd De Zeekoe na een verbouwing heropend met de nieuwe naam Brasserie D’Anvers. “Een bruin Belgische Bourgondische brasserie zoals ze in Antwerpen hebben, was er in Goes nog niet. Dat hebben we geprobeerd neer te zetten.” Jeannet runde de Brasserie en Isabelle De Lachende Koe.

In 2011 was D’Anvers volledig van de meiden. “Het harde werken van Jeannet heeft het gemaakt wat het was.” Het concept sloeg aan en ze bouwden een groot trouw publiek op. Ook kinderen zijn er altijd meer dan welkom. “Soms lag er overal speelgoed op de grond”, lacht Jeannet, “dan zag ik het personeel weleens met een scheve blik kijken. Kom niet aan de kids, riep ik dan, wen er maar aan! Ik heb zelfs een keer een verlengsnoer door de zaak gehad, omdat een kind een tv-tje had meegenomen en de vader om een stekker vroeg. Het leuke is dat die kinderen van toen als jonge volwassenen nog steeds bij ons komen.” De meiden steken veel tijd in de gasten. “Het gaat erom dat mensen zich prettig voelen in je zaak, een stukje herkenning. We kennen onze gasten, dat is onze grote kracht!”
Nog geen twee jaar later, op 9/11/2013, werd de zaak bijna compleet verwoest door een brand. ”De brand ontstond bij de buren en is overgeslagen naar ons. Voor je het wist, was alles weg! Die datum 9/11 zal ik nooit meer vergeten”, zegt Isabelle. “Een paar jaar daarvoor, toen we nog boven de zaak woonden, hebben we op dezelfde datum een keukenbrandje gehad. Bizar gewoon!” En dan…. 15 maanden lang dicht. “Door de brand uit de brand”, zegt Jeannet. “As we dan toch alles opnieuw moesten opbouwen, hebben we het gelijk goed gedaan!” Het uitgebrande pand van de buren, het voormalige restaurant Het Paleis, werd erbij getrokken voor meer ruimte; de keuken die voorheen boven zat kwam beneden; de sierlijke trap die er ooit had gezeten, werd origineel nagemaakt. “Met steun van vrienden en familie, Marcel de Keijzer van Klusteam Zeeland voor de bouw en Linda de Keijzer van Styl Lin, hebben we Brasserie D’Anvers zo neergezet zoals we in gedachten hadden. Een hectische tijd, alleen maar doorgaan en niet stoppen om zo snel mogelijk weer open te kunnen gaan.”

Op 16 september 2014 was het zover, de heropening. “Het was zó spannend”, zegt Isabelle, ”zou ons trouwe publiek terugkomen of had het intussen een nieuw plekje gevonden?” Maar niemand was de meiden vergeten, de eerste drie maanden zat de zaak tot de nok vol. “Het was overweldigend, alle gasten kwamen terug en waren blij voor ons! Zelfs door de week was er geen stoel meer vrij. Het ergste vonden we dat we gewoonweg een ‘Nee’ moesten verkopen aan de deur. Maar men begreep het gelukkig en zijn terug blijven komen.” Een nieuw logo en interieur met dezelfde warmte en uitstraling, waar Bourgondisch genieten nog steeds centraal staat. “What you see is what you get”, zegt Jeannet, “De Bras is wat wij zijn.”

De meiden vinden het tijd om te stoppen. “We hebben fantastische tijden beleefd en alles in het pand gehad: recepties, trouwerijen, babyshowers, en zelfs een afscheidsreceptie voor een begrafenis. Alles kan hier, het maakt je zaak toegankelijk voor je gasten. Vele mooie herinneringen, waar je nog steeds aan denkt. En het zijn er wat geweest!” De meiden zijn superblij dat ze het stokje over gaan dragen aan Jeroen van Waarde, hun chef-kok. Jeroen is begonnen als leerling bij de Lachende Koe en geworden tot wat hij nu is. Bij de heropbouw, na de brand, is hij nauw betrokken geweest bij de nieuwe keuken en de nieuwe kaart. “Een bewuste keuze, met in onze gedachten dat er een moment zou komen dat we zouden stoppen.”

En dat moment is gekomen. Op 30 augustus kunnen de gasten voor het laatst bij de Brasserie eten. Op 31 augustus is er een afscheidsfeestje voor genodigden, 1 september nemen de meiden onderling afscheid van het team. Als ‘De Brass’ heropend Jeroen op 13 september zijn zaak voor de gasten.
“Allee, het is goe geweest, we gaan eerst eens lekker op vakantie! Het is nu tijd voor onszelf.” En wat de toekomst brengt? “Horeca zit in ons hart, we weten het nog niet.”

We wensen Jeannet en Isabelle heel veel geluk en plezier voor de toekomst en hopen stiekem dat er ergens nog een horeca-momentje gaat komen  ;-)