Deze site maakt gebruik van technische cookies en de cookies welke worden geplaatst door Google Analytics. Het staat u vrij om cookies uit te schakelen middels uw browser. Houdt u er wel rekening mee dat het mogelijk is dat onze website dan niet meer optimaal werkt.

Akkoord

Pizzeria - Trattoria La Barca

Pizzeria - Trattoria La Barca

“Aan het begin vond ik koken leuk, nu vind ik horeca leuk!” Twee jaar geleden, openden Ab Harpe en zijn vrouw Marjan Pizzeria - Trattoria La Barca op het Kolveniershof. En dat wordt vandaag gevierd! Met speciale drankjes en hapjes voor de dinergasten gaan Ab en zijn team er vandaag een extra bijzondere avond van maken. Hoe een hobby uitgegroeid is tot eigenaar zijn van een eigen Italiaanse Trattoria, vertelt Ab ons in geuren en kleuren, uiteraard onder het genot van een verse kop Lavazza koffie.

“Ik heb een vrouw en samen hebben wij een Italiaanse vriendin”, begint Ab te vertellen, “en deze vriendin heeft een restaurant in Middelburg, La Picolla Italia. En omdat ik graag kook, heb ik haar ooit gevraagd of ik een keer mocht meehelpen in haar keuken.” Dat vond hij zo leuk, dat Ab aan meerdere kennissen met een restaurant in Middelburg, dezelfde vraag stelde. Letterlijk een kijkje in de keuken nemen. “Ook onze vakanties gingen vaak richting Italië en dat beviel enorm.” Hij herinnert zich nog het moment dat hij met zijn vrouw ergens aan de Toscaanse kust in een restaurant zat, gerund door twee bejaarden echtparen. Typisch Italiaans, de vrouwen in de keuken en de mannen in de bediening, met een gemoedelijke sfeer. “Ik weet nog dat ik tegen Marjan zei: “Dit wil ik ooit ook.”

Het toeval wilde dat Lina, de Italiaanse vriendin, Ab en Marjan het voorstel deed om in de jachthaven van Kortgene een eetcafé over te nemen, omdat zij daar zelf geen tijd voor had. Ab werkte al jaren als communicatie- adviseur bij grote projecten en had inmiddels een eigen communicatie adviesbureau. De uitdaging in zijn huidige baan was op dat moment wat verminderd en al snel besloten Ab en Marjan samen de stap te wagen om een eigen restaurant te gaan runnen. “Dat was in januari 2015 en samen met de hulp van Lina besloten we met Pasen het restaurant te openen.” Het werden een paar drukke maanden, Ab had vier maanden de tijd om zijn lopende projecten af te ronden, alles voor het restaurant op touw te zetten en, niet geheel onbelangrijk, te leren koken voor een restaurant met 100 zitplaatsen. “Thuis koken is toch wat anders als in een restaurant”, glimlacht hij. In de keuken van La Picolla Italia liep Ab in die maanden stage en leerde in een sneltreinvaart dé basics van het koken in een restaurant. Toen Lina hem vroeg een menukaart te maken, was ze lovend over het resultaat. “Ze zei echter wel: leg deze maar in de kast en maak voor de paasweek maar een nieuwe met drie voor-, midden- en nagerechten, meer kun je nog niet aan!” Het was een pittig eerste jaar voor een beginneling, maar het liep. Het tweede jaar ging een stuk beter en Ab en Marjan genoten van hun restaurant. Helaas werd het huurcontract niet verlengd, erg jammer, maar achteraf heeft het alleen maar voordelen gebracht. Nu konden ze echt gaan kiezen A: Willen we verder? B: En als, waar gaan we dat doen?

Ze gingen op zoek naar een nieuwe locatie en kozen voor Goes: een stadse omgeving, geen seizoenlocatie om de pieken van de zomer te verminderen en genoeg publiek rondom de stad. Het huidige pand op de Kolveniershof was snel gevonden en Theo, de vorige eigenaar, hielp hun op weg om La Barca te starten met Diego, een Italiaanse kok en Ab in de keuken. “Ik wil de Italiaanse flavour in La Barca neerzetten en omdat ik geen Italiaan ben, moet je veel doen om dat te kunnen benaderen. Zo schenken we alleen Italiaanse wijnen, alleen Italiaans bier en alleen Italiaanse koffie. We bieden onze gasten een Italiaanse traditie gekoppeld aan Zeeuwse streekproducten, ambachtelijk en alleen met kwaliteit.” Inmiddels is Ab zijn team uitgebreid met een tweede Italiaanse kok Giuseppe en met Eiisa, de zus van Diego. Zij staat in de bediening. “Ik ben zwaar in de minderheid als Nederlander”, lacht Ab, “zij komen met zijn drieën uit hetzelfde Italiaanse dorp en kennen elkaar al heel lang. Zij grepen de kans om hier een toekomst op te bouwen, dat is in Italië moeilijk. En mij bieden ze het beetje Italië dat ik hier graag wil neerzetten. Het zijn stuk voor stuk profs en dat ze weinig Nederlands spreken neem ik voor lief.”

Ab heeft zijn plek in de keuken ingeruild om in het restaurant te zijn. “Ik ben graag bij de gasten en een maak graag een babbeltje met ze. Een limoncello met ze te drinken als de avond zo loopt.” Marjan, zijn vrouw, kijkt vanaf de zijlijn mee en springt in wanneer het nodig is. Dat Ab met zijn vieren op de foto wil, vinden wij niet vreemd. Zijn team is heel belangrijk voor hem: “we doen het met zijn vieren, zonder mijn Italianen is La Barca niet wat het nu is. Mijn passie voor koken is gegroeid naar passie voor de horeca, ik geniet om hier te werken.”