post-title 20 Jaar Kameleon Design

20 Jaar Kameleon Design

20 Jaar Kameleon Design

20 Jaar Kameleon Design

“Na 20 jaar in- en verkoop durven we best te zeggen dat we heel veel weten van de meest mooie en zeldzame vintage designmeubels en stoffen uit de jaren ’50, ‘60 en ’70.”

In mei dit jaar vierden Bob en Ella de Boer hun 20ste verjaardag van Kameleon-Design.nl. Nu ze bijna een jaar met hun winkel aan de Lange Vorststraat 12 zitten, vonden we het tijd om eens wat meer over hun te vertellen. Bob, die het meest van zijn tijd in hun loods in ’s Heer Arendskerke is, voegt zich bij Ella en ons in de winkel aan de ovale Palissander tafel van designer Rosengren Hansen. Hoe we dat weten? Dat lezen we op de display die op de tafel staat. Voor al zijn meubels maakt Bob een tekstje met uitleg. Hij begint gelijk te vertellen. “Ik ben geboren in Den Helder, maar sinds 1999 woonde ik bij mijn zus in Brabant. Vrij snel ontmoette ik Ella, een échte Zeeuwse uit Colijnsplaat. In 2000 woonden we al samen!”

Bob werkte in die tijd als installateur en als hobby verzamelde hij curiosa en oud speelgoed. “We zijn een winkeltje begonnen op Colijnsplaat, op 38m2 bood ik mijn verzamelde spulletjes aan.” Bob haalde overal van alles op en kreeg ook veel aangeboden. “Bij het leeghalen van een huisje, nam ik een grenen bedje mee. Die ruilde ik met onze buurman voor een bijzondere 3-vormige lamp. Deze bewaarde ik thuis en Ella is te zijner tijd eens op gaan zoeken wat deze waard was.” Na wat zoekwerk bleek dit een designerslamp te zijn, wel 2000 gulden waard! “Ik verkocht in die tijd ook een tegeltafel via internet aan een klant uit Amsterdam. Op zijn vraag of ik nog meer aan design had, heb ik hem de lamp verkocht.”

Een mooi verhaal voor een mooie start: Bob kocht wat boeken over ‘Design’ en verdiepte zich in de materie. “Zo is het begonnen!” In 2004 verruilden ze de 38m2 in Colijnsplaat voor 200m2 in Goes aan de Nieuwstraat, samen met een antiekhandel. Met 2 garageboxen in Kloetinge verzamelde Bob door. “Toen de antiekhandel in 2006 stopte, vulden wij met Kameleon-Design de rest van de 500m2 in het pand.” Samen met Ella, die nog in de zorg werkte, stonden ze op beurzen en veilingen. De handel groeide. “In 2004 bouwde ik een website”, vertelt Ella. “Dat was nog heel eenvoudig in die tijd. Zo begon onze handel via internet. Op mijn vrije zaterdagen leerde ik Japanse tekens, want ik had al snel door dat vooral in Azië de interesse voor designmeubels lag.” Op een dag kregen ze een mailtje van ene Mike uit Hongkong: of hij langs kon komen in Nederland. En zo geschiedde. Mike bezocht hun loodsen en dat was de start van hun handel naar Azië. Mike stuurde een container, Bob vulde deze en Mike verkocht de spullen door in Azië. “Ongeveer 95% van onze handel nu is export. Er gaan zo’n 8 tot 12 containers per jaar richting Azië, Australië, Israël, Amerika, maar ook in Europa… wereldwijd dus. Maar niet alleen met onze meubels hoor! Ook andere collega’s uit Nederland leveren hun spullen hiervoor aan. Wij verzorgen echter wel alles: papieren, transport, etc.”

Wanneer Ella gestopt is met haar baan in de zorg? “Dat was in 2006: Ella since Osix daar komt de naam vandaan. Ik ben altijd erg creatief geweest en maakte van alles, ook mijn eigen kleding. Op mijn 18de verkocht ik zelfs mijn brommer voor een eigen naaimachine.”, lacht ze. “Op één van de beurzen kocht ik een hele oude stoffenhandel op met prachtige vintage- en retro stoffen. Hier maakte ik kussens en tassen van voor de verkoop. Dat ging zo goed! Ik stopte met mijn werk in de zorg en ben verdergegaan met het creëren van nog meer luxe en exclusieve kussens. Ook etuis en make-up tasjes maak ik van vintage- en meubelstoffen. Net als Bob heb ik van mijn hobby mijn werk gemaakt.” Ella haar creaties worden vooral online internationaal verkocht. “Veel in Australië en ik heb inmiddels alle staten van Amerika kunnen afvinken!”

In 2008 verhuisde de loods naar ’s Heer Arendskerke, 1350m2 vol met de meest bijzondere meubels. De winkel aan de Nieuwstraat verlieten ze in 2020, het pand was te oud. Ella werkte zes jaar vanuit haar atelier op de eerste verdieping van station Goes, dat ze uiteindelijk vorig jaar verruilde voor de winkel aan de Lange Vorststraat. “Heerlijk vind ik het om hier zowel de winkel als mijn atelier te hebben. Het is écht een verrijking! Ik snap niet hoe ik al die jaren als een kluizenaar bij het station heb kunnen werken.” De combinatie van de designmeubels en Ella haar creaties is een goede keuze geweest, vinden ze beide. Al is Bob liever in zijn loods, waar alle spullen die aangeboden en aangekocht zijn gereinigd en gerestaureerd worden. “Hans Clarijs stoffeert voor ons stoelen en banken weer als nieuw, met de met zorg uitgezochte merkstoffen.” Bob laat ons één van zijn unieke originele Vitra Eames Lounge Chair zien. “Ik behoud graag een stoel die écht een historie heeft. Deze is gespoten en opnieuw bekleed door dé bekleder van Vitra zelf in Den Haag, en voorzien van nieuwe veren en schuim. Er gaat vaak heel wat materiaal en arbeid aan vooraf voor een designmeubel verkocht wordt. De tijd dat je een stoel van €5000,- voor €100,- koopt is wel voorbij”, glimlacht hij. “In de begintijd hebben we nog wel eens twee design rotan-stoeltjes voor een prikkie gekocht op marktplaats en later voor een zéér mooie prijs doorverkocht aan een verzamelaar.”

Wat zijn nu voor jullie échte topstukken geweest? “Dat is toch wel de 1.70 m doorsnee lamp van Gipsen, verkocht aan Louis Vuitton in Parijs.” Ook de Aldo Tura Cabinet uit 1960, van hout en afgewerkt met geitenleer en vernist, is een meubel dat prijkt in de winkel. “Een zeldzame topper!” Veel van hun meubels worden aangeboden door collega’s en het grote netwerk van handelaren die ze in de jaren hebben opgebouwd. Dat Bob en Ella genieten van hun werk en de winkel dat staat buiten kijf! “We hebben échte passie voor ons werk en weten inmiddels wat kostbaar is en niet. Soms kom ik een stuk tegen dat me onbekend is, dan pak ik al mijn catalogi en boeken erbij om het uit te vissen. Er zijn items waar ik het nooit van zal weten…

Als we de winkel uitlopen, hebben we allebei dezelfde gedachte… soms weet je niet wat er allemaal schuilgaat achter een winkel!